عصب قرقرهای یا عصب تروکلئار (Trochlear nerve) چهارمین جفت از دوازده جفت عصب مغزی است. این عصب، تنها عصب حرکتی است که از سطح پشتی ساقه مغز منشأ میگیرد و کوچکترین و ظریفترین عصب مغزی محسوب میشود.
عملکرد عصب قرقرهای
- حرکت چشم: وظیفه اصلی عصب قرقرهای، کنترل حرکت عضله مایل فوقانی چشم است. این عضله، چشم را به سمت پایین و داخل میچرخاند.
- هماهنگی حرکات دو چشم: عصب قرقرهای با همکاری سایر اعصاب حرکتی چشم، به هماهنگی حرکات دو چشم کمک میکند تا تصاویر واضح و دو بعدی از محیط اطراف دریافت شود
آناتومی عصب قرقرهای
- منشأ: هسته عصب قرقرهای در مغز میانی قرار دارد.
- مسیر: این عصب پس از خروج از مغز، به دور ساقه مغز پیچیده و از cerebellar tentorium عبور میکند. سپس وارد حفره چشم شده و به عضله مایل فوقانی میرسد
بیشتر بخوانید: اختلالات سیستم عصبی: نگاهی جامع
اختلالات عصب قرقرهای
آسیب به عصب قرقرهای میتواند باعث اختلال در حرکت چشم و دوبینی شود. این اختلال معمولاً به دلیل ضربه به سر، تومورهای مغزی، التهاب یا آنوریسم رخ میدهد
علائم آسیب به عصب قرقرهای
- دوبینی: به خصوص هنگام نگاه کردن به سمت پایین و داخل
- اختلال در هماهنگی حرکات دو چشم
- خستگی چشم
- درد پشت چشم
- سرگیجه
تشخیص و درمان
برای تشخیص آسیب به عصب قرقرهای، پزشک از معاینه چشم، MRI یا CT اسکن استفاده میکند. درمان به علت اصلی آسیب بستگی دارد و ممکن است شامل دارو درمانی، فیزیوتراپی یا جراحی باشد.
نکات مهم
- عصب قرقرهای به دلیل مسیر طولانی و موقعیت آناتومیکی، نسبت به سایر اعصاب مغزی مستعد آسیب است.
- آسیب به این عصب معمولاً باعث اختلال در حرکت چشم به سمت پایین و داخل میشود.
- تشخیص و درمان زودهنگام آسیب به عصب قرقرهای، میتواند از پیشرفت عوارض و بهبود بینایی کمک کند.





